عدم استفاده از کیسه های پلاستیکی

در گذشته های نه چندان دور، در بیشتر مغازه ها؛ برای خرید عموم پاکت های کاغذی موجود بود، مادر بزرگ ها و پدربرزگ ها برای خرید سبد پلاستیکی داشتند که تمامی خرید ها را داخل آن می ریختند و به خانه می آورند. برای خرید نان، کیسه های پارچه ای متداول بود و بغچه های نان با رنگ های متنوع و زیبا، خرید را برای همه زیباتر و دلچسب تر می کرد. نان حرمت داشت، به اندازه خرید می شد و دور ریز نداشت.غذاها به اندازه ی مصرف پخته می شد و هدر دادن و اسراف در غذاها نیز امری محال،بعید و گناه تلقی می شد. 

امروزه خرید را متصور شوید، برای کوچک ترین خرید، کیسه های پلاستیکی دریافت می کنیم، برای خوراکی بچه ها در مدرسه هر روز و هر تعداد کیسه ی پلاستیکی داریم، به میوه فروشی می رویم و شاید برای چند تا میوه کوچک یک پلاستیک به سبد خرید ما افزوده می شود. برای نان که داغ است و از لحاظ بهداشتی گذاشتن نان در پلاستیک، جز ضرر و ورود مواد سمی به بدن هیچ نتیجه ای ندارد هم کیسه ی پلاستیکی طلب می کنیم و جالب تر این که برای این ضرر هزینه هم می کنیم! ! ! ! ! !

 تا به حال فکر کرده اید که این همه پلاستیک به کجا می رود و آیا زمین گنجایش پذیرش آن را دارد؟ پلاستیک ها سبک هستند و با کوچک ترین باد به اطراف پراکنده می شوند، بسیاری ازحیوانات در دام آن ها گرفتار می شوند و از بین می روند، سال ها طول می کشد تا یک پلاستیک در طبیعت تجزیه شود. می توان در خیلی از خرید ها، از فروشنده پلاستیک دریافت نکرد، لطفا شما هم جزء شهروندان طبیعت دوستی باشید که هنگام خرید، سبد و یا کیسه ی پارچه ای داشته باشید و به فروشنده بگویید: 
« ممنون من کیسه ی پلاستیکی نمی خواهم»

لیست دیدگاه ها

غیبی

1399/02/16

سلام. البته بهتر این است که کسیه های پارچه ای چند بار مصرف هم در اختیار ما شهروندان قرار بدهید. با تشکر

دیدگاه شما چیست؟